Parafia pw. św. Małgorzaty i Katarzyny w Kętach

Apostolat Margaretka

INICJATORKA RUCHU - MARGARET O’DONNEL

W 1933 roku w Aylmer (Kanada) urodziła się Małgorzata (fr. „Marguerite”, ang. „Margaret”) O’Donnel. Od małego rodzice przekazywali jej miłość do Boga, Kościoła i kapłanów. Margaret rozwijała się zdrowo i była radością rodziców.

Jej życie diametralnie się zmieniło, gdy w 1951 roku, w wieku 18 lat, zachorowała na ciężką chorobę Heinego-Medina. W krótkim czasie została tak sparaliżowana, że mogła poruszać jedynie głową. Resztę życia spędziła przykuta do łóżka. Chorobę i ograniczenia z nią związane przyjęła jako powołanie. Swoje cierpienia ofiarowała Bogu szczególnie w intencji kapłanów. Przychodzącym w odwiedziny okazywała wiele serdeczności i ciepła. Lubiła także obdarowywać ich kwiatami, zwłaszcza margaretkami. Z upływem lat jej „sława” stawała się coraz większa. Systematycznie wzrastała ilość osób, które prosiły ją o modlitwę. Odwiedzało ją również wielu księży, a jej życie stało się modlitwą i ofiarą przede wszystkim za nich. Zmarła w wieku 45 lat, w Wielki Piątek 1978 roku.

POWSTANIE APOSTOLATU

Życie i modlitwa niepełnosprawnej Margaret O’Donnell stało się inspiracją dla powstania ruchu osób modlących się za kapłanów. To właśnie od jej imienia, które jest zarazem nazwą kwiatu, apostolat przyjął swą nazwę. Został założony w Kanadzie 1 sierpnia 1981 roku przez panią profesor Louise Ward, za aprobatą miejscowego biskupa. Od samego początku jego patronką została Najświętsza Maryja Panna - Matka Kościoła. Apostolat Margaretka, jak twierdzi założycielka, jest „duchową adopcją kapłana w modlitwie”.

Obecnie Apostolat Margaretka, za zgodą diecezjalnych ordynariuszy istnieje w wielu krajach świata. W Kanadzie jest uważany przez biskupów, za jeden z dziesięciu głównych ruchów w Kościele.

W Polsce pierwsze Margaretki powstały w 1998 roku. Do ich liczebnego wzrostu przyczynił się ogłoszony w 2009 roku przez papieża Benedykta XVI rok kapłański.

LOGO APOSTOLATU

Jako logo ruchu wybrano margaretkę czyli polny kwiat. Ilustruje on zaangażowanie w modlitwę. Roślina jest zakorzeniona w glebie Kościoła i odżywiona życiem Ducha Świętego. Siedem płatków kwiatu reprezentuje siedem osób, które się zobowiązały do modlitwy za konkretnego kapłana. W centrum kwiatu wpisuje się imię i nazwisko tegoż kapłana, natomiast na płatkach imiona siedmiu osób, które składają Bogu przyrzeczenie modlitwy – każda osoba w jednym wybranym dniu tygodnia.

CELE APOSTOLATU:

· modlitwa za wybranego kapłana,

· troska o jedność kapłanów ze swoim biskupem i między sobą,

· współpraca między kapłanami i świeckimi,

· wspieranie powołań kapłańskich i zakonnych.

FORMA MODLITWY

W Apostolacie Margaretka istnieje spora dowolność w wyborze modlitw. Louise Ward twierdzi: „Każdy ‘płatek’ może modlić się w sposób, który najlepiej mu odpowiada, każdy na swój sposób. Ruch nie oferuje specjalnej formuły”. W innym miejscu pisała: „Każdy człowiek jest niepowtarzalny. Każdy liść z drzewa jest wyjątkowy; każdy płatek śniegu, kropla wody, ziarnko piasku są wyjątkowe, więc każdy znajdzie unikalny sposób. Bóg nie tworzy kopii. Odmiana jest chwałą Ojca”. Zatem istnieje swoboda w przyjmowaniu modlitw przez różne Margaretki.

UWAGI PRAKTYCZNE:

- grupa 7 osób tworząca Margaretkę winna skontaktować się z kapłanem i wspólnie ustalić formę jej wręczenia;

- przyrzecznie można złożyć w dowolnym dniu, najlepiej byłoby, gdyby kapłan sprawował w intencji nowopowstałej Margaretki mszę świętą, podczas której przyjmuje przyrzeczenie modlitwy;

- można posłużyć się taką formą przyrzeczenia - Ja ………….., członek Apostolatu Margaretka, przed Jezusem w Najświętszym Sakramencie, uroczyście przyrzekam modlić się w intencji ks. ……………, w wybranym dniu tygodnia do końca jego życia. Tak mi dopomóż Boże w Trójcy Jedyny, Maryjo Matko Kościoła i wszyscy święci. Amen;

- ta sama osoba może należeć do kilku Margaretek;

- każda z siedmiu osób modli się w wybranym przez siebie dniu w dowolnym miejscu i czasie;

- wraz ze śmiercią kapłana rozpada się Margaretka. Louise Ward porównuje tę sytuację do występującej w przyrodzie: „gdy znika serce kwiatu, płatki spadają na ziemię i nie ma już margaretki”;

- jeśli ktoś pragnie dalej modlić się za zmarłego kapłana, może to czynić, lecz na zasadzie dobrowolności, a nie obowiązku;

- jeżeli dana osoba umiera wcześniej niż kapłan, to nie ma obowiązku zastępowania ją inną osobą.